Μια πρόταση για το μέλλον

Στήλη Ναυτίλος - Ελευθεροτυπία

Με την παράδοσή μας και τους ποιητές μας, τις σημαίες μας και τους αγίους μας, αντάρτες και καλές κυράδες, με προφυλακή τους επιστήμονες μας, τα παιδιά μας, τα όνειρά τους και με τα γράμματα, άρματα στα χέρια μας, πρέπει να ξανασηκώσουμε κεφάλι.

Σύντροφοι ξανά, όσοι έχουν καθαρά τα μάτια. Το μέλλον στο εξής θα χτίζεται μέρα με την ημέρα.

Ήρθε η ώρα για «μεγάλες αλλαγές στο μικρό κινέζικο χωριό» μας...

Μια «ώρα» που θα κρατήσει πολύ καιρό...

Το καλεί η ανάγκη να βγουν στον αφρό, να δώσουν τον τόνο κι εν τέλει να κάνουν κουμάντο -τουλάχιστον στον μικρό κοινωνικό περίγυρο του καθ' ενός μας- οι φιλότιμοι Ελληνες, οι φιλόπονοι, οι εργατικοί.

Η μετοχοποίηση της δημοκρατίας

Στήλη Ιος - Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία

Τον παλιό καλό καιρό το κενό εξουσίας το κάλυπταν τα τανκς, διορίζοντας υπουργούς τα στελέχη κάποιων πολυεθνικών. Σήμερα, αυτοί που καλούνται να μας "σώσουν" είναι οι ίδιοι οι μεγαλοεπιχειρηματίες.
Το πολιτικό σύστημα της χώρας βρίσκεται σε καθολική κρίση νομιμοποίησης. Η μονομερής ανατροπή του κοινωνικού συμβολαίου των τελευταίων δεκαετιών σε βάρος της μισθωτής εργασίας, των συνταξιούχων κι ενός τμήματος των μικροαστικών στρωμάτων, και μάλιστα από μια κυβέρνηση που εξελέγη υποσχόμενη κεϋνσιανές πολιτικές τόνωσης της ζήτησης και φιλολαϊκής αναδιανομής των εισοδημάτων, έχει δημιουργήσει μια πραγματικά εκρηκτική κατάσταση. Το χάσμα ανάμεσα στην πολιτική ηγεσία και μια κοινωνία που διαπιστώνει πως μετατρέπεται επ’ αόριστον σε πειραματόζωο (με βάση τη γνωστή συνταγή του γαϊδάρου του Χότζα), δύσκολα θα μπορούσε να είναι μεγαλύτερο.

Τα αθώα θύματα και οι ένοχες σκέψεις

Πετρου Παπακωνσταντινου - Καθημερινή
Πάγωσε η κοινή γνώμη από τον φρικτό θάνατο τριών νέων ανθρώπων, εργαζομένων στη μοιραία τράπεζα της οδού Σταδίου. Γενική είναι η απαίτηση να εντοπισθούν το συντομότερο δυνατό οι φυσικοί και ηθικοί αυτουργοί του δολοφονικού εμπρησμού, να εξακριβωθούν οι πραγματικές συνθήκες της τραγωδίας και να επιβληθεί παραδειγματική τιμωρία των ενόχων. Ωστόσο, το αποτρόπαιο έγκλημα δεν μπορεί να κρύψει το βασικό πολιτικό μήνυμα της προχθεσινής γενικής απεργίας, ούτε να αξιοποιηθεί για τη σπίλωση πολιτικών δυνάμεων. Μια παρόμοια τυμβωρυχία θα προσέβαλε, άλλωστε, κατά βάναυσο τρόπο και τη μνήμη των νεκρών.

Το μήνυμα του κόσμου

Από προχθές, με αφορμή τη μεγάλη απεργία και την τραγωδία που τη συνόδευσε, ακούμε στα ΜΜΕ τους γνωστούς μεγαλο-δημοσιογράφους να εκφράζουν τη γνώμη τους σχετικά με τις ραγδαίες εξελίξεις. Οι άνθρωποι αυτοί που καθημερινά προσπαθούν και πολλές φορές καταφέρνουν να επιβάλλουν την γνώμη τους ως επικρατούσα επιδιώκουν να εκφράσουν και το μήνυμα των χιλιάδων διαδηλωτών. Αναρωτιόμαστε πόσοι από αυτούς τους κυρίους και τις κυρίες που κάθε βράδυ είναι στα δελτία ειδήσεων ήταν ανάμεσα στους διαδηλωτές. Παίρνουμε το ρίσκο να πούμε κανένας, γιατί αν ήταν θα αποτελούσε είδηση. Μήπως, έφθασε η στιγμή να αντιληφθούν ότι πέρα από την εναντίωση στα αντιλαϊκά μέτρα ο κόσμος βγήκε στο πεζοδρόμιο γιατί ήθελε να εκφράσει την εναντίωσή του σε όλα όσα προσπαθούν να του επιβάλλουν ως μονόδρομο; Μήπως, έφθασε η στιγμή να αντιληφθούν ότι δεν είναι δυνατό οι χρυσοπληρωμένοι δημοσιογράφοι να κατηγορούν τους χαμηλόμισθους και τους συνταξιούχους ότι ευθύνονται για τη χρεοκοπία της χώρας χρησιμοποιώντας συχνά εκφράσεις του τύπου "Το πάρτι τελείωσε"; Μήπως, έφθασε η στιγμή να αντιληφθούν ότι διαμορφώνουν συνθήκες ασφυξίας στον τρόπο ενημέρωση των πολιτών αυτής της χώρας; Μήπως, έφθασε η στιγμή να αντιληφθούν ότι για να εκφράζεις την κοινή γνώμη θα πρέπει, πρώτα,να έχεις τη δυνατότητα να βρίσκεσαι στην πυρήνα της κοινωνίας;

Οι σημαίες του Παρθενώνα

Στήλη «Ναυτίλος» - Ελευθεροτυπία

Ορισμένοι συμπατριώτες μας δυσφόρησαν που το ΚΚΕ κρέμασε πολιτικά συνθήματα -απευθυνόμενο στους λαούς της Ευρώπης και του κόσμου- από τα τείχη της Ακρόπολης. Πιστεύουν ότι έτσι δυσφημίστηκε το μνημείο (ίσως και η χώρα), ότι μάλιστα βεβηλώθηκε.
Αλήθεια, αν κρέμαγε απ' τον Πύργο του Αϊφελ η Γκρινπίς ένα πανό, θα βεβηλωνόταν το μνημείο ή θα έβρισκε μάτια να τη δουν κι αυτιά να την ακούσουν η διαμαρτυρία; Αν το WWF κρέμαγε ένα πανό απ' το Μπιγκ Μπεν, θα 'χανε το ρολόι τούς δείκτες του;

Σεβασμός στο Σύνταγμα. Το άλλο με τον Τοτό το ξέρεις....

Η παρακάτω είδηση αποτυπώνει με τον καλύτερο τρόπο τι εννοούν όλοι όσοι τις τελευταίες μέρες μιλούν για ανάγκη επιβολής της Συνταγματικής νομιμότητας:

"Θύελλα προκλήθηκε και σήμερα στη Βουλή απο ολόκληρη τη αντιπολίτευση λόγω μιάς τροπολογίας που έφερε ο υπουργός Οικονομικών στο μόλις χθές ψηφισθέν νομοσχέδιο. Με την τροπολογία παρέχεται στον εκάστοτε υπουργό Οικονομικών η εξουσιοδότηση να εκπροσωπεί το ελληνικό Δημόσιο και να υπογράφει κάθε μνημόνιο συνεργασίας, συμφωνία ή σύμβαση δανεισμού διμερή ή πολυμερή με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και το ΔΝΤ προκειμένου να εφαρμοστεί το πρόγραμμα του μηχανισμού στήριξης. Με το νόμο όμως που ψηφίσθηκε χθές τα μνημόνια και οι συμφωνίες αυτές έπρεπε να εισάγονται στη Βουλή για κύρωση.

Η κινητοποίηση αλλάζει την Ελλάδα

Τις δύο τελευταίες μέρες βιώνουμε την έναρξη ενός νέου ιστορικού κύκλου στη πολιτική ζωή της Ελλάδας. Πολλοί μιλούν για μια νέα μεταπολίτευση. Η έναρξη του κύκλου ξεκίνησε από τη μεγαλειώδη προχθεσινή απεργιακή κινητοποίηση. Τα ποτάμια των εργαζομένων που γέμισαν τους δρόμους της Ελλάδας κήρυξαν την έναρξη αυτού του κύκλου. Η έναρξη επιβεβαιώθηκε χθες, με τη διαφοροποίηση 3 βουλευτών του ΠΑΣΟΚ από την κομματική γραμμή, της κας Μπακογιάννη από την γραμμή της ΝΔ και της υπερψήφισης του αντιλαϊκότερου νομοσχεδίου στη σύγχρονη ελληνική ιστορία από ένα σοσιαλδημοκρατικό και ένα ακροδεξιό κόμμα. Νομίζω ότι αυτή η δραματική αλλαγή που ξεκίνησε από την απεργία είναι η καλύτερη απάντηση σε όσους ισχυρίζονται ότι δεν αλλάζει τίποτα με τις κινητοποιήσεις.

Περί Συντάγματος

Η κουβέντα περί σεβασμού του συντάγματος των τελευταίων ημερών έχει δημιουργήσει έντονη πολιτική αντιπαράθεση. Από τη μια πλευρά το ΚΚΕ επαναδιατυπώνει τη γνώμη του σχετικά με τον αντιλαϊκό, όπως λέει, χαρακτήρα του Συντάγματος και από την άλλη ΠΑΣΟΚ, ΛΑΟΣ, ΝΔ και λοιπές δημοκρατικές δυνάμεις (Μητσοτάκης, Πρετεντέρης, ΣΚΑΙ) να βάλλουν εναντίον του. Δεν έχουμε πρόθεση να πάρουμε θέση στην παραπάνω αντιπαράθεση απλά θέτουμε ένα ερώτημα. Πόσο σέβονται το Σύνταγμα και τη λειτουργία της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας πολιτικοί και κόμματα που περνούν από τη Βουλή το αντιλαϊκότερο νομοσχέδιο της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας με την διαδικασία του κατεπείγοντος και που, όπως μαθαίνουμε,θα πράξουν το ίδιο και με το (αντι)ασφαλιστικό νομοσχέδιο την επόμενη εβδομάδα;

Όλα είναι δρόμος

Αναδημοσίευση από το pitsirikos.net

Μια πολύ ενδιαφέρουσα ανάλυση για την αποδόμηση του φαινομένου "Ανδρέας Βγενόπουλος"

Ο Ανδρέας Βγενόπουλος επισκέπτεται το υποκατάστημα της Marfin Egnatia με τους τρεις νεκρούς. Προφανώς, έχει στο μυαλό του να εκμεταλλευτεί την κατάσταση και να καταγγείλει το σάπιο πολιτικό σύστημα. Η υποδοχή που του γίνεται του χαλάει τα σχέδια. Οι συγκεντρωμένοι τον αποκαλούν «αλήτη», «κλέφτη», «λαμόγιο», «δολοφόνο», «καριόλη», φωνάζουν «Νάτος, νάτος ο πρωθυπουργός» και ξαφνικά κάποιος φωνάζει:

«Κάντε κότερα, ρε πούστη, κότερα». Τότε, ο Ανδρέας Βγενόπουλος χαμογελάει και του δείχνει τρία δάχτυλα (δείτε το video στην πλήρη ανάρτηση). Δηλαδή, έχει τρία κότερα. Από σατανική σύμπτωση, οι νεκροί υπάλληλοι είναι τρεις – όσα και τα κότερα. Όχι, μια γυναίκα ήταν έγκυος – ε, όλο και κάνα φουσκωτό θα έχει ο κ. Βγενόπουλος πάνω στα κότερά του, για να είναι ακριβής αριθμητικά ο συμβολισμός.

Ο βρώμικος ρόλος της ακροδεξιάς

Η καταγγελία της κας Παπαρήγα για την από κοινού προβοκατόρικη δράση της Χρυσής Αυγής και του προέδρου του ΛΑΟΣ κ. Καρατζαφέρη είναι ιδιαίτερα σοβαρή. Χρυσαυγίτες προσποιούμενοι ότι κινητοποιούνται με το ΠΑΜΕ επεδίωξαν να εισβάλλουν στη Βουλή ενώ φώναζαν και το γνωστό σύνθημα "Να καεί, να καεί το μπ.. η Βουλή". Ο γνωστός πατριδοκάπηλος, υμνητής της χούντας πρόεδρος του ΛΑΟΣ, μη γνωρίζοντας ότι τα στελέχη του ΠΑΜΕ είχαν αντιληφθεί τη δράση των χρυσαυγιτών, έσπευσε στη Βουλή να καταγγείλει ότι το ΚΚΕ φώναζε το παραπάνω σύνθημα. Δηλαδή, ο πρόεδρος του ΛΑΟΣ ήταν συννενοημένος με τη Χρυσή Αυγή να αμαυρώσουν την πορεία του ΠΑΜΕ. Θεωρούμε ότι το σημερινό γεγονός φανερώνει το βρώμικο ρόλο της ακροδεξιάς η οποία  για μια ακόμη φορά συνεπής στην ιστορία της επεδίωξε τη δυσφήμιση του αγώνα των εργαζομένων. Είπαμε και στην προηγούμενη ανάρτηση μας ότι ζούμε ιστορικές στιγμές και είναι ανάγκη όλοι να είμαστε υποψιασμένοι σχετικά με την αιτία κάθε γεγονότος.