Με αφορμή τον ντόρο για τις "παροχές" της "ΚΑΡΕΛΙΑΣ" Φοροδιαφυγή και φοροαπαλλαγή

Επειδή πολύ ντόρος έγινε και φέτος για τις "παροχές" της καπνοβιομηχανίας ΚΑΡΕΛΙΑΣ προς τους εργαζόμενους (λες και τα κέρδη βγήκαν από μόνα τους δεν είναι από τον κόπο των εργαζόμενων) αναδημοσιεύουμε την παρακάτω ανάρτηση που δείχνει τι γλυτώνει ο Καρέλιας και ο κάθε Καρέλιας νόμιμα,σύμφωνα με τους νόμους του κράτους που τους ανήκει.

Η δημοσιοποίηση των ονομάτων των γιατρών φοροφυγάδων και η συνέχιση του φαινομένου με άλλες κατηγορίες επαγγελματιών ελλοχεύει κινδύνους για την κοινωνία και τους εμπλεκόμενους. Απο τη μια θέτει τη μια κοινωνική ομάδα απέναντι στην άλλη, αφού εκπέμπεται το μήνυμα ότι για το κόψιμο των μισθών ευθύνονται οι φοροφυγάδες γιατροί, δικηγόροι, υδραυλικοί, κομμωτές, νεκροθάφτες κλπ, ενώ από την άλλη μετατρέπει τους καταγγελόμενους σε καταδικασθέντες δίχως δίκη. Πέρα, όμως, από αυτά τα προβλήματα αποπροσανατολίζει την κοινή γνώμη από την εξέταση του προβλήματος της φοροαπαλλαγής που γίνεται νόμιμα και είναι σαφώς σοβαρότερο σε σχέση με την φοροδιαφυγή. Ας δούμε ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα.

Αναδημοσίευση από την εφημερίδα Ελευθεροτυπία.

Την απαλλαγή του κοινωφελούς Ιδρύματος Γεωργίου και Βικτωριας Καρέλια από την καταβολή φόρου κληρονομιάς αποφάσισε το Β' Τμήμα του Συμβουλίου της Επικρατείας. 

Συγκεκριμένα, το ΣτΕ, με την υπ' αριθμόν 1369/2010 απόφασή του, αναίρεσε απόφαση του Διοικητικού Εφετείου Αθηνών, που έκανε δεκτή πράξη καταλογισμού προϊσταμένου της ΔΟΥ Αθηνών του έτους 2002 για επιβολή φόρου κληρονομιάς, ύψους 11.717.930 ευρώ.

Το 2000, ο Γεώργιος Καρέλιας άφησε στο εν λόγω ίδρυμα το 22% των μετοχών (187.332 ανώνυμες μετοχές), που είχε της καπνοβιομηχανίας Καρέλια. Το Ίδρυμα το έτος 2001 υπέβαλε δήλωση φόρου κληρονομιάς, ενώ παράλληλα δήλωσε ότι η κληρονομιά απαλλάσσεται από το φόρο.

Σε έλεγχο που πραγματοποίησε η ΔΟΥ δεν δέχθηκε τον ισχυρισμό του ότι απαλλάσσεται του φόρου κληρονομιάς και υποστήριξε ότι δεν εκπλήρωσε πλήρως τους σκοπούς του (χορήγηση υποτροφιών, ενίσχυση και επιχορήγηση μελετών, ερευνών, κ.λπ.).

Ειδικότερα, η ΔΟΥ κατέληξε στο συμπέρασμα ότι το Ίδρυμα "εν τοις πράγμασι δεν επεδίωξε τους κατά το καταστατικό του κοινωφελείς σκοπούς, δεδομένου ότι δεν παρουσίασε καμία απολύτως δραστηριότητα προς την επίτευξή τους, και ως εκ τούτου δεν ενέπιπτε στις απαλλακτικές διατάξεις του άρθρου 25 του ν.δ. 118/1973, συνεπώς έπρεπε να υπαχθούν σε φόρο κληρονομιάς οι ανώνυμες μετοχές που κληρονόμησε από τον αποβιώσαντα Γεώργιο Καρέλια".

ΔΙΚΗ ΜΑΣ Η ΒΑΡΚΙΖΑ, ΔΙΚΟΣ ΜΑΣ Ο ΕΛΑΣ, ΔΙΚΗ ΜΑΣ ΚΙ Η ΚΑΖΕΡΤΑ ΚΑΙ Ο ΔΣΕ

Από το leninreloaded.blogspot.com

Είναι κι αυτή μια διαφορά φιλοσοφίας, τελικά. Για κάποιους, συνέχεια έχει το κράτος: για παράδειγμα, μια μελλοντική κυβέρνηση διαφορετική απ' τη σημερινή δεν θα μπορεί να πουλάει τρέλα για όσα έχει συμφωνήσει η σημερινή, επειδή διακυβερνά το ίδιο κράτος, το ελληνικό καπιταλιστικό κράτος. Αυτό είναι σωστό: το κράτος, εφόσον παραμένει καπιταλιστικό, παραμένει το ίδιο κράτος, αλλά όταν το λέμε εμείς, δεν αρέσει καθόλου στους θιασώτες της "ελπίδας" και της "αλλαγής". Μάλλον επειδή δεν είμαστε όμορφοι.

Το ενδιαφέρον είναι ότι αυτοί που λένε ότι το κράτος έχει συνέχεια, λένε το αντίθετο για το κόμμα. Καμία συνέχεια δεν έχει για αυτούς το κόμμα. Άλλο ο ΣΥΝ, λένε, άλλο ο ΣΥΝ μετά τον ΣΥΡΙΖΑ, άλλο ο ΣΥΡΙΖΑ, άλλο ο ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ, άλλο η ΑΚΟΑ, άλλο η Ρόζα, άλλο η ΚΟΕ, κι άλλο η ΔΕΑ. Άλλο ο Βίτσας, άλλο ο Δρίτσας, άλλο ο Στρατούλης κι άλλο ο Παπαδημούλης. Άλλο το City και το Brookings, άλλη η "Αυγή", άλλο το 'Ίσκρα", άλλο το "Κόκκινο", άλλο η "Νεολαία ΣΥΝ", άλλο η Δραπετσώνα, άλλο ο Δήμος Αριστοτέλη, κι άλλο το συνέδριο "Αριστερά και Εκκλησία." Όσο πιο πολύ πιστεύεις στην ανάγκη για συνέχεια του κράτους, φαίνεται, τόσο πιο πολύ διακηρύττεις την φαντασμαγορική ασυνέχεια του κόμματος. "Πολυτασικότητα" δεν το λέτε; Θεσπέσιο συνώνυμο του "ουδεμίαν ευθύνη αναλαμβάνουμε."

Με μας, ισχύει το αντίστροφο, τρόπον τινά. Η συνέχεια του κράτους είναι πράγμα σοβαρό, δεν το παίρνουμε ελαφρά, αλλά αυτή τη συνέχεια είναι που θέλουμε να σπάσουμε. Κι απ' την άλλη, το κόμμα, το κόμμα έχει συνέχεια. Δεν είναι "άλλο" το κόμμα του 1936 κι "άλλο" του 44, "άλλο" του 56 κι "άλλο" του 89, και πάλι "άλλο" του 98 κι "άλλο" του 2014. Όχι επειδή είναι τα ίδια, φυσικά. Όχι επειδή υπάρχει μια μεταφυσική και απαράλλαχτη ουσία του κόμματος. Επειδή είμαστε το ίδιο υπεύθυνοι για όλα σαν να 'ταν όλα, τα καλύτερα και τα χειρότερα, δικές μας πράξεις. Επειδή τα βαριά ονόματα είναι ονόματα με τα οποία δεν εισπράττεις απλώς χειροκρότημα (αλλιώς, σιγά τη δυσκολία!), αλλά χλεύη, ειρωνεία, απαξίωση, καχυποψία, ή και ξύλο, διώξεις, φυλακές, ό,τι τύχει στην κάθε γενιά. Κι εδώ που τα λέμε, αν εισπράξεις ποτέ το ένα (το χειροκρότημα) είναι επειδή εισέπραξες το άλλο μέχρι σκασμού. Και επειδή άντεξες. Και επειδή δεν φυγοδικείς απ' ό,τι μαγνητίζει σ' αυτό το όνομα όλο το μίσος και τη χολή του κόσμου. Δεν το αλλάζεις αναλόγως του αν είναι δημοφιλές ή όχι. Γι αυτό είναι βαρύ. Κι αυτή είναι η συνέχεια του κόμματος: κάθε γενιά θα σηκώσει το δικό της σταυρό, βαρύτερο ή ελαφρύτερο, και θα κριθεί στα μάτια της επόμενης. Τέτοια συνέχεια, έχει αποδειχτεί, δεν την θέλει κανένας απ' αυτούς που πίνουν νερό στη συνέχεια του κράτους. Γι αυτό επινοούν κάθε τρεις και λίγο ονόματα, αλλάζουν λογότυπα, διαφημιστικές εταιρείες, αλλάζουν σημαίες -- ενίοτε εμφανίζονται με λευκές, ενίοτε κάνουν πως δεν αναγνωρίζουν τις μαύρες, ενίοτε τις κάνουν εμπριμέ. Εμείς όμως λέμε: ΔΙΚΗ ΜΑΣ Η ΒΑΡΚΙΖΑ, ΔΙΚΟΣ ΜΑΣ Ο ΕΛΑΣ, ΔΙΚΗ ΜΑΣ ΚΙ Η ΚΑΖΕΡΤΑ ΚΑΙ Ο ΔΣΕ. Τα τρυπημένα στομάχια, τα χαλασμένα δόντια, η υψωμένη γροθιά, οι σύντροφοι στο κρεβάτι του νοσοκομείου που φεύγουν. Και όλα τα οικτρά λάθη, και η μαύρη απογοήτευση, και το παλαβό πείσμα, και όλος ο αδιανόητος ηρωισμός.

Με σας...με σας τι να πούμε; 

Όταν τολμήσετε κάποτε να αναμετρηθείτε με τη δική σας ιστορία (αυτή, ντε, που σβήνετε!), μπορεί να μπορέσετε να κρατήσετε, έστω, παρέα στον εαυτό σας. Αυτόν απ' τον οποίο όλο τρέχετε να γλιτώσετε, μα όλο σας προφταίνει. 

Χαρούμενο και Αγωνιστικό το 2015

Το 2015 να το κάνει ο λαός καλύτερο γιατί κανένας σωτήρας δεν θα το κάνει

ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ ΜΕ ΤΟ ΛΑΟ ΣΤΗΝ ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ

Αυτή είναι η Ελλάδα

Πηγή: Νίκος Μπογιόπουλος - enikos.gr

Τη στιγμή που γράφονταν αυτές οι γραμμές η τελευταία ενημέρωση από το υπουργείο Ναυτιλίας μιλούσε για 266 Έλληνες επιβαίνοντες στο «Norman Atlantic», για 2 Έλληνες από τους 12 επιβεβαιωμένα νεκρούς και 28 Έλληνες αγνοούμενους. Συγκεχυμένη η εικόνα για την κατάσταση των υπολοίπων 200 περίπου ανθρώπων που επέβαιναν στο πλοίο.

Την ώρα που γράφονταν αυτές οι γραμμές - τρεις ολόκληρες μέρες μετά το ατύχημα - το αλαλούμ, το χάος, η απόλυτη σύγχυση των αρμόδιων υπηρεσιών όσον αφορά τη διασταύρωση στοιχείων αγνοούμενων και διασωθέντων συνεχιζόταν…

Η Ελλάδα, η μεγαλύτερη εφοπλιστική δύναμη στον κόσμο, η χώρα με τους «οικειοθελώς» φορολογούμενους εφοπλιστές, που η διασωστική της υποδομή σε ό,τι αφορά ναυτικά ατυχήματα εκείνο που κυρίως έχει να επιδείξει είναι η αυτοθυσία, ο αλτρουισμός και η γενναιότητα των παιδιών που συμμετέχουν ως πληρώματα και ως διασώστες σε τέτοιες επιχειρήσεις, παρακολουθεί με οδύνη μια ακόμα τραγωδία.

Μια τραγωδία με πολλά και αναπάντητα ερωτηματικά. Με πρώτα και αμείλικτα εκείνα τα ερωτήματα που αφορούν την αξιοπλοΐα του βαποριού. Τα ερωτήματα για τις ευθύνες της ιταλικής κυβέρνησης – που είχε το καθοριστικό πρόσταγμα – και της ελληνικής όσον αφορά την επιχείρηση διάσωσης. Τα ερωτήματα που άπτονται ζητημάτων ασφαλείας και υποδομών που διαπιστωμένα παρακάμπτονται στο όνομα του «κόστους» διαμορφώνοντας το περιβάλλον για ατυχήματα όπου το ανθρώπινο «λάθος» αποτελεί το αναπόφευκτο αποτέλεσμα ενός ολοκληρωτικά «λάθους» συστήματος λειτουργίας.

Εξαρτητοποιήσου…

Αναδημοσίευση από το http://progigma.blogspot.gr/2014/05/blog-post.html

Στην πιο κρίσιμη φάση της χώρας από την μεταπολίτευση και μετά, σε μια χώρα υπό οικονομική κατοχή και κοινωνική κατάρρευση, ένα “ποτάμι” ανεξαρτησίας έχει πλημμυρίσει την χώρα...Οι Έλληνες έσπασαν τα επάρατα κομματικά δεσμά και κατεβαίνουν μαζικά στις δημοτικές εκλογές ως ανεξάρτητοι!!! Πόσο μεγάλη η παραδοξότητα του γεγονότος! 

Μια χώρα γεμάτη ανεξάρτητους στη συνείδηση πολίτες, πως γίνεται αλήθεια, να είναι περισσότερο υποδουλωμένη από ποτέ, στα οικονομικά κέντρα εξουσίας; 

Μήπως τελικά, ο όρος ανεξάρτητος, είναι μια μόδα που εφηύρε το σύστημα εν μέσω κρίσης, μετεξέλιξη του όρου αγανακτισμένος, για να κατευνάσει τα πνεύματα, να προσδώσει μια ψεύτικη αίσθηση απελευθέρωσης συνειδήσεων και να θάψει τις δομικές του αδυναμίες; 

Οι ίδιοι άνθρωποι που πάσχιζαν πριν λίγα χρόνια για τα κομματικά χρή(σ)ματα, τώρα σηκώνουν την παντιέρα της ανεξαρτησίας. Μπουτάρηδες, Καμίνιδες, Κακλαμάνηδες, Σπηλιωτόπουλοι, Αμυράδες….Ευνοούμενοι του δικομματισμού, εργολάβοι, διαπλεκόμενοι , απανταχού “ξεβράκωτοι” μπροστά στα μάτια των τοπικών κοινωνιών, που γνωρίζουν τα πάντα αλλά τηρούν μια ιδιότυπη ομερτά -μπας και περισσέψει κάνα stage για το παιδάκι τους- “αποκόπηκαν” τάχα μου από τον δικομματικό ομφάλιο λώρο που τους γιγάντωσε τόσα χρόνια. 

Σε πείθουν; 

Γυρνούν λένε την πλάτη στα κόμματα εξουσίας, που δεν μπορούν πλέον να τους εξυπηρετήσουν, στον βαθμό που το έκαναν μέχρι πρόσφατα. Δεν γυρνούν όμως την πλάτη στο σύστημα. Ίσα ίσα του βάζουν πλάτη για να επιβιώσει, να βρει χρόνο ανάταξης του σκηνικού. Δεν αμφισβητούν την σαπίλα του, αυτήν που παράγει ανέργους, πεινασμένους, ανασφάλιστους, εξαθλιωμένους. Το σύνθημα που έχει υιοθετηθεί από τους περισσότερους είναι ένα: “ΑΚΟΜΜΑΤΙΣΤΑ”!! .Και κρύβει κάτι άλλο, που δεν λένε: “ΑΠΟΛΙΤΙΚΑ”!! Υιοθετώντας επικίνδυνες αφοριστικές λογικές που εισήχθησαν στην πολιτική ζωή της χώρας απ’ τη ναζιστική ρητορική. 

Ακομμάτιστα λοιπόν, που σημαίνει ο καθένας μόνος του, λες και το κόμμα ως θεσμός δεν είναι φορέας δημοκρατίας - που οι ίδιοι συμμετέχοντας απαξίωσαν, κι απολιτικά, που σημαίνει χωρίς παραγωγή πολιτικής. Κι υπ’ αυτούς τους όρους, όλοι οι καλοί “χωράνε”, στην δημιουργία νέων παρατάξεων τοπικής εμβέλειας - κι επομένως ακίνδυνων για την κεντρική εξουσία, όπου δεν έχει σημασία η ιδεολογία σου, αν δηλώνεις αριστερός, δεξιός, φασίστας, κομμουνιστής ή αναρχικός. Ούτε το παρελθόν σου, αφού όλα ξεπλένονται στην κολυμβήθρα της ανεξαρτησίας. Χρειάζεται μόνο να υποσχεθείς πως θα είσαι καλύτερος διαχειριστής από τον προηγούμενο και να φέρεις, βέβαια, μαζί σου και έναν στρατό σταυροφόρων. 

Γι αυτούς ο δήμος είναι σαν πολυκατοικία. Και κανείς διαχειριστής δεν αμφισβητεί τον κανονισμό της πολυκατοικίας - πόσο μάλλον αν του ανήκει το ρετιρέ. Απλά δεσμεύεται να τον τηρεί. Και στην περίπτωση των δήμων, ο κανονισμός είναι το νομικό πλαίσιο που τίθεται από την κεντρική διοίκηση. Το οποίο προβλέπει εργασιακές σχέσεις λάστιχο για τους εργαζόμενους, απολύσεις, περιορισμό των κοινωνικών υπηρεσιών λόγω κόστους, αβάντα στα μεγάλα επιχειρηματικά συμφέροντα ενάντια στα εργασιακά δικαιώματα και στο περιβάλλον, αποκλεισμό των παιδιών από τους παιδικούς σταθμούς και άλλα...Επιβάλλει γενικώς μια νεοφιλελεύθερη λογική διοίκησης, “εταιριοκρατικού” δικαίου, στην οποία ο άνθρωπος είναι δευτερεύουσα παράμετρος, παραγκωνισμένη απ το κόστος. 

Όσοι λοιπόν επικαλούνται την τήρηση της νομιμότητας, έχε κατά νου ότι θα εφαρμόσουν κατά γράμμα τα προαναφερθέντα: Τους νόμους της οικονομικής ελίτ που κατέχει την εξουσία, μνημονιακούς και μη! Μην καταδέχεσαι λοιπόν να στηρίζεις τις ελπίδες σου σε λογικές βέλτιστης διαχείρισης του συστήματος. Είναι όλες καταδικασμένες να αποτύχουν, τουλάχιστον όσον αφορά την υποτιθέμενη “φιλολαϊκότητά” τους. 

Βγες μπροστά και διεκδίκησε. Οργανώσου, στα σωματεία σου, στη γειτονία σου ,στην πόλη σου. Με σαφή στόχευση την παραγωγή ανθρωποκεντρικής πολιτικής και την ανατροπή του σάπιου συστήματος. Και με συμμάχους αυτούς που έχουν το ίδιο όραμα και τα ίδια συμφέροντα με σένα. Κι όχι τους ευνοούμενους του συστήματος. 

Εξαρτητοποιήσου, λοιπόν, κόντρα στην μόδα τους και μην μένεις μόνος σου. Εξαρτήσου απ’ το όραμα της ανατροπής κι απ’ τη μεγάλη λαϊκή συμμαχία που αργά ή γρήγορα θα σχηματισθεί, για να γεννηθεί ξανά η ελπίδα σ’ αυτόν τον τόπο. Γιατί, μιας και ζούμε σε “γκαστρωμένες” μέρες, η ώρα που θα τους πάρουμε τα σώβρακα δεν είναι όσο μακρινή φαντάζει σήμερα...

Νίκος Ρωμανός-Τα γεγονότα 2008-2014, και τα πορίσματα

Αναδημοσίευση από το http://leninreloaded.blogspot.gr/2014/11/2008-2014.html

 

- Γύρω στις 9 μ.μ της έκτης Δεκεμβρίου 2008, ο αστυνομικός Επαμεινώνδας Κορκονέας πυροβολεί και σκοτώνει, δια "ασήμαντον αφορμή", τον δεκαπεντάχρονο Αλέξανδρο Γρηγορόπουλο στην συμβολή των οδών Τζαβέλλα και Μεσολογγίου. Μαζί με τον Γρηγορόπουλο βρίσκεται ο συμμαθητής και στενός φίλος του Νίκος Ρωμανός, επίσης δεκαπέντε χρονών τότε. Σύμφωνα με την μητέρα του Ρωμανού, ο Γρηγορόπουλος πέθανε στα χέρια του. Ο Ρωμανός απαθανιτίζεται ανάμεσα σ' αυτούς που σηκώνουν το φέρετρο του Γρηγορόπουλου και προσέρχεται στη δίκη του Κορκονέα, ξεκάθαρα οργισμένος. Για την μητέρα του Ρωμανού, "από εκεί ξεκίνησαν όλα". Ο πατριός του δηλώνει: "Ο Νίκος Ρωμανός, μετά τη δολοφονία του Αλέξανδρου, δεν είχε καμία σχέση με το παιδί που γνωρίζαμε έως τότε. Ήρθε μια φορά στην Αμφισσα, χωρίς να καταθέσει. Στο δικαστήριο τον διακατείχε θυμός, ήταν σε μεγάλη σύγχυση και νευρικότητα. Είχε μέσα του οργή και φόβο". Είναι η πρώτη φορά που ο Ν. Ρωμανός εκτίθεται στην ασύμμετρη προς την "πρόκληση" κρατική βία, με ψυχικά αποτελέσματα που δεν είναι δυνατό να εκτιμηθούν, ούτε καν από ειδικούς στις τραυματικές εμπειρίες.

- Την Παρασκευή 1 Φεβρουαρίου 2013, ο Νίκος Ρωμανός, δηλωμένος πλέον αναρχικός, συλλαμβάνεται, μαζί με τρία άλλα άτομα,  για απόπειρα ένοπλης ληστείας στην Αγροτική Τράπεζα και στο Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο του Βελβεντού Κοζάνης. Από την επιστολή των ίδιων των τεσσάρων από τον Κορυδαλλό, όπου κρατούνταν, διαφαίνεται ότι η ληστεία ήταν ερασιτεχνικά σχεδιασμένη σε βαθμό σχεδόν κωμικό: "Κατά τη διάρκεια της διαφυγής μας, μία σειρά από ατυχή γεγονότα και λανθασμένους χειρισμούς, οδήγησαν στην έκθεση τόσο του οχήματος μας, όσο και στην κατεύθυνσή μας στην αστυνομία. Λόγω του αστυνομικού κλοιού που σχηματίστηκε αυτόματα, ο σύντροφος που οδηγούσε το διαμορφωμένο εξωτερικά σαν ασθενοφόρο βαν, αναζητούσε διεξόδους διαφυγής για την ομάδα που έκανε τις ληστείες. Στην προσπάθειά του αυτή, έκανε το λάθος να περάσει τρεις φορές από όχημα των μπάτσων, με αποτέλεσμα να θεωρηθεί ύποπτος. Ακολούθησε καταδίωξη και μετά, λόγω άγνοιας της περιοχής στην οποία κατέληξε, έφτασε σε τέσσερα αδιέξοδα στους χωματόδρομους των ορυχείων, με αποτέλεσμα στο τελευταίο να περικυκλωθεί και να μην έχει πια κανένα ουσιαστικό περιθώριο διαφυγής."

- Κωμική όμως δεν είναι η αντιμετώπιση και των τεσσάρων από την ΕΛ.ΑΣ, που τους σπάζει κυριολεκτικά στο ξύλο, και ενώ δεν έχει τραυματιστεί κανείς από τις πράξεις τους, ούτε έχει απειληθεί η ζωή ή η σωματική ακεραιότητα κανενός. Η ΕΛ.ΑΣ μάλιστα δημοσιοποιεί τις φωτογραφίες τους, με εμφανή τη χρήση photoshop για να αποκρυφθεί το εύρος της σωματικής κακοποίησης στην οποία τους έχει υποβάλλει, για μια ακόμα φορά "καθ' υπερβολήν" προς το αδίκημα (ο τότε υπουργός Δημόσιας Τάξης Νίκος Δένδιας δικαιολογεί το photoshop ως απόπειρα να κρατηθούν τα πρόσωπα των "υπερεγκληματιών" αναγνωρίσιμα). Είναι η δεύτερη φορά που ο Νίκος Ρωμανός αντιμετωπίζει την συντριπτικά ασύμμετρη βία του αστικού κράτους, αυτή τη φορά στο δικό του σώμα.

- Τον Νοέμβριο του 2013, ξεκινά η δίκη έξι κατηγορουμένων για την απόπειρα ένοπλης ληστείας στο Βελβεντό. Το βούλευμα του κατηγορητηρίου αποφαίνεται ότι από 16 χρονών, ο Νίκος Ρωμανός είναι ενταγμένος στην τρομοκρατική οργάνωση Συνωμοσία Πυρήνων της Φωτιάς (ΣΠΦ).

- Τον Σετέμβριο του 2014, ο νέος υπουργός Δικαιοσύνης Χαράλαμπος Αθανασίου επισκέπτεται τις Φυλακές Αυλώνα για να βραβεύσει, μεταξύ άλλων, τον Νίκο Ρωμανό για την επιτυχία του, ως κρατούμενου, στις πανελλαδικές εξετάσεις. Ο Ρωμανός αρνείται το βραβείο, ύψους 500 ευρώ.

- Τον Οκτώβριο του 2014, το δικαστήριο που δικάζει τους έξι συνολικά κατηγορούμενους για την απόπειρα ληστείας του 2013, αποφαίνεται ότι κανένας τους δεν βαρύνεται με συμμετοχή στην ΣΠΦ, κάνοντας αποδεκτή την εισαγγελική πρόταση να τους δικάσει για ποινικό αδίκημα και όχι σύμφωνα με τον αντιτρομοκρατικό νόμο. Καταδικάζονται όμως στην ανώτατη δυνατή ποινή για το αδίκημα και χωρίς την αναγνώριση κανενός ελαφρυντικού, παρά την εισαγγελική εισήγηση για αναγνώριση ελαφρυντικών. Ο εισαγγελέας έδρας Νίκος Πεπόνης είχε σημειώσει στην αγόρευσή του: "Πρώτη φορά βλέπω ληστεία που να αφήνουν τους ομήρους ελεύθερους, κατά δε την καταδίωξη, ενώ είχαν το επάνω χέρι διαθέτοντας βαρύ οπλισμό, ούτε πυροβόλησαν τους αστυνομικούς που τους καταδίωκαν ούτε χρησιμοποίησαν τον όμηρο σαν ασπίδα για να διαφύγουν..."

Ο Νίκος Ρωμανός καταδικάζεται σε κάθειρξη 15 ετών και 11 μηνών, καθώς απορρίπτεται επίσης και το ελαφρυντικό της "μετεφηβικής ηλικίας" του.

- Τον Νοέμβριο του 2014, ο Νίκος Ρωμανός ξεκινάει απεργία πείνας, με αίτημα να του επιτραπεί να παρακολουθήσει μαθήματα στη σχολή στην οποία πέτυχε (γεγονός για το οποίο υπήρχε η απόφαση να βραβευτεί), αλλά στην οποία, μετά την ανεξήγητα εύκολη απόδραση του Χριστόδουλου Ξηρού (ο οποίος, σε αντίθεση με τον Ρωμανό, βαρύνεται για σωρεία ανθρωποκτονιών), του απαγορεύτηκε η πρόσβαση από τις σωφρονιστικές αρχές.

- Χθες, 28 Νοεμβρίου 2014, κατά την 19η μέρα της απεργίας πείνας του, αναφέρθηκε ότι η εισαγγελεία εξέδωσε διαταγή αναγκαστικής σίτισής του, κάτι που σύμφωνα με την Παγκόσμια Ιατρική Ένωση αποτελεί μορφή βασανιστηρίου και δεοντολογικά κολάσιμη, εφόσον συμμετέχουν γιατροί, πρακτική.

- Σήμερα, ο 21 ετών Νίκος Ρωμανός διανύει την εικοστή μέρα απεργίας πείνας, και έχουν εκφραστεί ήδη σοβαρές ανησυχίες για τη ζωή του, καθώς οι καρδιακοί του σφυγμοί έχουν φτάσει στους 170 το λεπτό, σύμφωνα με τον δικηγόρο του, και κινδυνεύει πλέον άμεσα με καρδιακή ανακοπή. Πριν κατέλθει σε απεργία πείνας, ο Ρωμανός κατονόμασε τους άμεσους υπεύθυνους του τυχόν θανάτου του ως εξής:

"Υπεύθυνο για κάθε μέρα απεργίας πείνας, και ό,τι συμβεί από εδώ και μπρος, είναι το συμβούλιο της φυλακής που αποτελείται από τον εισαγγελέα Νικόλαο Ποιμενίδη, τη διευθύντρια Χαραλαμπία Κουτσομιχάλη, καθώς και την κοινωνική λειτουργό."

Συνοψίζοντας

- ο Νίκος Ρωμανός βαρύνεται με την συμμετοχή σε δύο αποτυχημένες ληστείες τράπεζας, ενώ έχει καταγραφεί ότι, μαζί με τους συγκρατουμένους του, απέφυγαν κάθε χρήση σωματικής βίας εναντίον ομήρων και αστυνομικών, αν και είχαν τα περιθώρια να την ασκήσουν, και συνεπώς ότι κανείς άνθρωπος δεν τραυματίστηκε ή σκοτώθηκε (ούτε κινδύνευσε έμπρακτα η σωματική του ακεραιότητα) εξαιτίας της πράξης του, η οποία, στο μεταξύ, ουδεμία βλάβη στο λαϊκό συμφέρον δεν περικλείει, καθώς οι τράπεζες δεν αποτελούν λαϊκή ιδιοκτησία αλλά μέσο καταπίεσης και εκμετάλλευσης των λαϊκών στρωμάτων και όπλο των δυναστών τους.

- το κράτος της Ελληνικής δημοκρατίας βαρύνεται με

α. την εν ψυχρώ δολοφονία του στενού φίλου του Νίκου Ρωμανού, Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου, από αστυνομικό του, μπροστά στα μάτια του πρώτου και ενώ και οι δύο ήταν ανήλικα παιδιά.

β. την ψυχική κακοποίηση του ανήλικου Νίκου Ρωμανού, που υπέστη χωρίς αμφιβολία τραυματικό σοκ

γ. την βαριά κακοποίηση, πέντε χρόνια μετά, του Νίκου Ρωμανού από την ΕΛ.ΑΣ χωρίς να συντρέχει κανένας λόγος για αυτή

δ. τη δημοσιοποίηση των αποτελεσμάτων αυτής της βαριάς κακοποίησης ως "τρόπαιο" κρατικής "επιτυχίας"

ε. την σκληρότατη καταδίκη του χωρίς αναγνώριση κανενός ελαφρυντικού, παρά την πρόδηλη παρουσία σοβαρών ελαφρυντικών, περιλαμβανομένης της στάσης απέναντι στην ανθρώπινη ζωή, το νεαρό της ηλικίας, την απουσία πρότερου ποινικού μητρώου και τη σημασία για τη διαμόρφωση της προσωπικότητας της τραυματικής εμπειρίας αναίτιας κρατικής βίας του 2008

στ. Την παραβίαση του ανθρώπινου δικαιώματός του ως κρατουμένου να λαμβάνει άδεια από την φυλακή για να παρακολουθεί πανεπιστημιακά μαθήματα

ζ. Τον εξαναγκασμό του, ως συνέπεια, σε μια δυνητικά θανατηφόρα απεργία πείνας

ι. Την παραβίαση της βασικής ιατρικής δεοντολογίας παγκόσμια και την εντολή χρήσης του βασανιστηρίου της αναγκαστικής σίτισης σε βάρος του.

Με όρους αστικού δικαίου, συνεπώς, με όρους "κράτους δικαίου" από τον 18ο αιώνα και μετά, το κράτος της Ελληνικής Δημοκρατίας είναι ένοχο:

- Συντριπτικής ασυμμετρίας στην άσκηση βίας κατά προσώπων

- Βάρβαρης και κτηνώδους αντιμετώπισης ποινικών κρατουμένων, χωρίς την τήρηση ούτε των προσχημάτων του διεθνούς δικαίου

- Ανοιχτού ρεβανισμού και τρομοκρατίας των θυμάτων της δικής του πρότερης τρομοκρατίας σε βάρος αθώων.

Η τιμωρία των στελεχών και μηχανισμών αυτού του κράτους για τα κατά συρροή εγκλήματά τους επαφίεται κατά την κρίση μου στον επαναστατικό λαό και την επαναστατική δικαιοσύνη της λαϊκής εξουσίας, και αποτελεί υψηλή ηθική υποχρέωσή της. Το ίδιο, συνεπώς, και η διατήρηση της μνήμης αυτών των εγκλημάτων έως ότου είναι υλικά εφικτή η απόδωση τιμωρίας στους ενόχους των.

Ψηφίζουμε Λαϊκή Συσπείρωση σε Περιφέρεια και Δήμο

Στις εκλογές ψηφίζουμε ΚΚΕ και Λαϊκή Συσπείρωση γιατί η ψήφος στο ΚΚΕ είναι πραγματικά αντισυστημική ψήφος. Το ισχύον σύστημα είναι ο καπιταλισμός και το ΚΚΕ είναι το μόνο κόμμα που έχει στόχο την ανατροπή του καπιταλισμού.

Ψηφίζουμε ΚΚΕ στους ΟΤΑ γιατί τα προβλήματα και οι λύσεις που δίνουν οι περιφερειάρχες και οι δήμαρχοι είναι πολιτικά.

Πολιτική επιλογή είναι να μην υπάρχουν τροφεία στους δημοτικούς παιδικούς σταθμούς. Άλλωστε δεν είναι τυχαίο ότι ο μοναδικός δήμος πανελλαδικά που δεν παίρνει χρήματα από τους γονείς στους παιδικούς σταθμούς είναι ο δήμος Πετρούπολης που είναι και ο μοναδικός δήμος όπου την πλειοψηφία την έχει η Λαϊκή Συσπείρωση παράταξη που πρόσκειται στο ΚΚΕ.

Πολιτική επιλογή είναι αν τα χρήματα που διαχειρίζονται οι δήμοι θα πάνε σε έργα βιτρίνας και σε υπηρεσίες για τις οποίες θα πληρώνει ο πολίτης ή σε ενέργειες ανακούφισης του λαού με μείωση των δημοτικών τελών, μείωση ή και κατάργηση των χρημάτων που δίνουν οι δημότες για πολιτιστικές και αθλητικές δραστηριότητες, ενίσχυση των δράσεων κοινωνικής αλληλεγγύης για την ανακούφιση όλων όσων δεν έχουν τα στοιχειώδη.

Πολιτική επιλογή είναι οι "λευκές νύχτες" που οι δήμαρχοι ανοίγουν κερκόπορτες για την πλήρη απελευθέρωση του ωραρίου των καταστημάτων.

Πολιτική επιλογή είναι η χωρίς αντίδραση εφαρμογή του Καλλικράτη που μετατρέπει το δήμο σε επιχείρηση.

Πολιτική επιλογή είναι η δημιουργία δουλεμπορικών γραφείων ευρέσεως εργασίας στους δήμους τα οποία θα προσφέρουν τσάμπα εργάτες στους επιχειρηματικούς ομίλους.

Πολιτική επιλογή είναι αν θα δοθούν 20.000.000 στο Μελισσανίδη για να φτιάξει γήπεδο η ΔΙΚΕΦΑΛΟΣ Α.Ε. 

Πολιτική επιλογή είναι το πάρε-δώσε με το Μαρινάκη για τον Πειραιά και το λιμάνι.

Πολιτική επιλογή είναι να μην παράσχει ο δήμος καμια διευκόλυνση στους ναζιστές της Χρυσής Αυγής ώστε να απομονωθούν και να αποφύγουμε να ζήσουμε όλα όσα βιώνει σήμερα ο λαός της Ουκρανίας όπου οι ομοϊδεάτες τους καίνε ζωντανούς ανθρώπους με τις ευλογίες της Ε.Ε. και των Η.Π.Α.

Για όλα τα παραπάνω στηρίζουμε τα ψηφοδέλτια της Λαϊκής Συσπείρωσης.

Καλή ψήφο.

Αυτοδιοικητικές εκλογές με πρωτόγνωρα χαρακτηριστικά

Την Κυριακή καλούμαστε να ψηφίσουμε για να εκλέξουμε τους εκπροσώπους μας σε Δήμους και Περιφέρειες. Τους ανθρώπους που θα διαχειριστούν τις τύχες των ΟΤΑ. Η φετινή εκλογική αναμέτρηση έχει πρωτόγνωρα χαρακτηριστικά. 

Βασικο χαρακτηριστικό είναι το γεγονός ότι οι περισσότεροι υποψήφιοι δηλώνουν ανεξάρτητοι. Ανεξάρτητοι ΠΑΣΟΚοι, ανεξάρτητοι ΝεοΔημοκράτες, ανεξάρτητοι φασίστες, ανεξάρτητοι κεντροαριστεροί, ανεξάρτητοι στα λόγια εξαρτημένοι στην πράξη. Εξαρτημένοι, ίσως όχι απο κόμματα αφού ΠΑΣΟΚ,ΝΔ,ΔΗΜΑΡ είναι σε κατάσταση διάλυσης, αλλά εξαρτημένοι απο τις πολιτικές που μας διαμόρφωσαν τον εφιάλτη που ζούμε σήμερα. Πολιτικές που επιβάλει η Ε.Ε. και μετατρέπουν τους ΟΤΑ σε φορείς προώθησης επιχειρηματικών συμφερόντων και εφαρμογής των αντιλαϊκών μέτρων που έχουν νομοθετηθεί τα τελευταία χρόνια. Υποψήφιοι που παίζοντας με την αγωνία και το δράμα των ανέργων υπόσχονται δημιουργία κέντρων ευρέσεως εργασίας μετατρέποντας τους δήμους σε δουλεμπορικά των μεγαλοεπιχειρηματιών. Υποψήφιοι που υπόσχονται έργα μέσω ΕΣΠΑ κρύβοντας από το λαό ότι αυτά τα χρήματα έχει προδιαγραφεί σε ποιες τσέπες θα φθάσουν, για να δημιουργηθούν έργα αμφίβολης χρησιμότητας, τη στιγμή που απουσιάζουν βασικές υποδομές σε σχολικές μονάδες και σε μονάδες υγείας, τη στιγμή που απαιτούνται κονδύλια για την ουσιαστική στήριξη όσων είναι άστεγοι ή δυσκολεύονται να βρούν τροφή, των οικογενειών που ζούν χωρίς ρεύμα ή χωρίς θέρμανση. Υποψήφιοι που κρύβουν ότι οι υπηρεσίες των δήμων προς τους πολίτες θα είναι όλες ανταποδοτικές στα πλαίσια του δήμου - επιχείρηση όπως έχει προδιαγραφεί στον Καλλικράτη.

Άλλο χαρακτηριστικό των εκλογών είναι η υποψηφιότητα Μώραλη στον Πειραιά η οποία είναι η υποψηφιότητα των μεγαλοεπιχειρηματιών Μαρινάκη, Κόκκαλη. Υποψηφιότητα των αφεντικών η οποία, όπως φάνηκε, είναι υπερκομματική αφού ακόμα και υπουργοί της Νέας Δημοκρατίας την στηρίζουν κόντρα στο Μιχαλολιάκο που υποστηρίζει επίσημα η Νέα Δημοκρατία αλλά δεν ανοίγει μύτη. Ε,βλέπετε η υποψηφιότητα των αφεντικών δεν ενοχλεί το πολιτικό πτοσωπικό τους.

Αξιοσημείωτη είναι και η περίεργη σύγκλιση Μαρινάκη - ΣΥΡΙΖΑ. Η οποία εκφράστηκε αρχικά με δηλώσεις Μαρινάκη που εκεθείαζαν τον Δρίτσα, συνεχίστηκε με το γεύμα Δούρου - Μαρινάκη και ολοκληρώθηκε με τη δήλωση Μαρινάκη ότι στο δεύτερο γύρο αν δεν πάει ο Μώραλης θα στηρίζει Δρίτσα.

9 Μάη - Ημέρα της Αντιφασιστικής Νίκης των Λαών

Φωτογραφικό αφιέρωμα για την Αντιφασιστική Νίκη των λαών

Το χρονικό της επικράτησης του φασισμού - ναζισμού, των θηριωδιών των ναζί σε βάρος των λαών και του εργατικού και λαϊκού κινήματος, η αντίσταση των λαών με μπροστάρηδες το λαό της Σοβιετικής Ένωσης και τους κομμουνιστές στη βαρβαρότητα του ναζισμού, η Αντιφασιστική Νίκη των λαών, μέσα από ένα φωτογραφικό αφιέρωμα.

Στις 9 Μάη του 1945, στην αίθουσα της στρατιωτικής σχολής μηχανικού, στο προάστιο Κάρλσχορστ του Βερολίνου γράφτηκε η τελευταία πράξη του Β’ Παγκόσμιου Ιμπεριαλιστικού Πολέμου με την υπογραφή της συνθήκης άνευ όρων συνθηκολόγησης της ναζιστικής Γερμανίας. 
ΦΩΤΟ: Η υπογραφή της άνευ όρων παράδοσης της ναζιστικής Γερμανίας