Κυριακή, 19 Δεκεμβρίου 2010

Τυφλή βία ή οργανωμένη αντίσταση;

Αναδημοσιεύουμε από την "Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία" το άρθρο του κ. Νίκου Κοτζιά.

Στις αρχές του χρόνου είχα θέσει το ερώτημα «Κατάθλιψη ή εξέγερση;».
Στους μήνες που πέρασαν η κατάθλιψη ήταν ισχυρότερη της εξέγερσης. Ομως, η εξέγερση έρχεται. Η φτώχεια, η υποβάθμιση της ποιότητας ζωής, η απελπισία, οδηγούν στην εξέγερση. Το ερώτημα είναι, θα είναι μια εξέγερση σπατάλης κοινωνικής ενέργειας, εκτόνωσης και ήττας ή οργανωμένη και με προοπτική;

Οι δημοσκοπήσεις, η καθημερινότητα της εξουσίας, οι ικανοποιημένοι από την κυβέρνηση τραπεζίτες -τοκογλύφοι, δεν είναι σε θέση να κατανοήσουν πόσος θυμός και απογοήτευση έχει συγκεντρωθεί στον νου και την καρδιά των πολιτών. Διαβάζουν τις στατιστικές των ψεμάτων, τις δημοσκοπήσεις της ακινησίας, τα ακούσματα του κλειστού κόσμου τους και νιώθουν ότι όλα βαίνουν καλά. Ακόμα και τις δημοτικές εκλογές τις διάβασαν ως δικαίωση και τις μετέτρεψαν σε κύριο εξαγωγικό προϊόν.

Η ανησυχία για το μέλλον έχει αυξηθεί. Οχι μόνο εξαιτίας της ακολουθούμενης πολιτικής ύφεσης και μείωσης της παραγωγικότητας της χώρας, του εργασιακού μεσαίωνα και των κακών διαπραγματεύσεων, αλλά διότι μεγάλο τμήμα της κυβέρνησης, εγκλωβισμένο στην αίσθηση της «αποστολής» της ακινησίας, δεν λαμβάνει τα μηνύματα των καιρών. Νιώθει ικανοποίηση που η Ν.Δ. δεν διαθέτει πειστικό εναλλακτικό λόγο. Που η αριστερά συμπεριφέρεται συχνά ως παλαιοσυντηρητικός χώρος προσωποπαγών κινήσεων. Που το ΠΑΣΟΚ είναι ένα αόρατο φάντασμα. Που σημαντικό τμήμα της ηγεσίας της ΓΣΕΕ δείχνει να έχει εγκλωβιστεί σε αυτοπαγιδεύσεις που έρχονται από το παρελθόν. Ομως, η θύελλα έρχεται και θα έρθει. Και ας εξακολουθεί ο περίγυρος να είναι σε κατάθλιψη. Χωρίς ενέργεια, ιδεολογικά και προγραμματικά όπλα.

Οι εξουσιαστές θα έπρεπε να ανησυχούν. Η θύελλα έρχεται. Αν δεν βρει δημιουργική διέξοδο, αν δεν παράγει ενέργεια για το μέλλον της χώρας, τότε θα είναι καταστρεπτική. Και θα είναι καταστρεπτική διότι ο θυμός τυφλώνει. Δεν έχει διάταξη και δομή. Δεν θα υπάρχουν συνομιλητές για κανέναν και για τίποτα.

Οι κερδισμένοι από την κρίση κοιμούνται ύπνο βαθύ αν νομίζουν ότι δεν υπάρχουν ισχυρές αντίπαλες δυνάμεις. Ακόμα και αν αυτές δεν έχουν συνείδηση εναλλακτικού σχεδίου, θα έρθει η στιγμή που θα καταστρέψουν. Και αν αυτό γίνει με τυφλή βία, την οποία προκαλούν με την αλαζονεία και την ύβρη οι διαχειριστές και νικητές της κρίσης, τότε η Ελλάδα θα αποδιοργανωθεί. Θα αποσυντεθεί με διαστάσεις ιστορικής πληγής πάνω στο σώμα των απλών πολιτών, της οικονομίας, της κοινωνικής συνοχής, των εθνικών θεμάτων.

Σήμερα υπάρχουν τρεις δρόμοι: της υποταγής, του περιορισμού της δημοκρατίας, της ύφεσης, και της αποδιάρθρωσης του κοινωνικού ιστού. Πρόκειται για τον δρόμο που οι εξουσιάζοντες τη χώρα τον ονόμασαν «σωτήριο μονόδρομο». Απαιτεί την επιλογή της πολυθρόνας. Ο δεύτερος δρόμος θα προκύψει όταν άτσαλα, επιτέλους, σηκωθούν οι πολίτες από την πολυθρόνα. Ο θυμός θα είναι τυφλός. Καταστρεπτικός και αδιέξοδος. Ο τρίτος δρόμος είναι αυτός της μετάφρασης των αισθήσεων και συναισθημάτων μας σε δημιουργικό συλλογικό έργο. Σε πολέμιο του φόβου και της κατάθλιψης. Σε μήνυμα αισιοδοξίας και συντεταγμένης μάχης. Σε σχέδιο για εναλλακτική πορεία της χώρας με πρόσταγμα τις ανάγκες του τόπου και των ανθρώπων. Της παραγωγικής ανασυγκρότησης της Ελλάδας. Ενάντια στα συμφέροντα της τοκογλυφίας. Των «εισαγωγέων» από Γερμανίες και Γαλλίες. Της εξουσιολαγνείας. Θα είναι σχέδιο σωτηρίας. Σύνθημά του «Δεν θα παραδοθούμε».

4 σχόλια:

  1. Θεωρώ ότι οι απεργιακές κινητοποιήσεις είναι η βαλβίδα εκτόνωσης της λαικής οργής και αυτοί που τις διαχειρίζονται τις διαχειρίζονται σωστά.Επιτέλους οι απεργίες πρέπει να μετατραπούν σε εξεγέρσεις αληθινές και όχι σε παρελάσεις όπως είναι σήμερα .Δεν μπορεί τόσος κόσμος που βγαίνει στους δρόμους να μην τους φοβίζει???Κατι δεν πάει καλά ρε παιδιά……

    Πανουλίκος

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Γνώμη μου είναι ότι δεν χρειάζεται να είναι βίαιες οι διαδηλώσεις για να έχουν αποτέλεσμα αλλά μαζικές και συνεχόμενες. Δυστυχώς, όμως, οι Παναγόπουλοι δεν είναι μαζί μας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Φίλε Παπαγάλε ,
    Δυστηχώς κανένα ολιγαρχικό καθεστώς δεν κατέρευσε χωρίς να χυθεί αίμα.Οι επαναστάσεις στις οποίες πρωτοστάτησε ο λαός πάντα ήταν αιματηρές και ολέθριες.
    Μην ξεχνάς ότι τον Οκτώβριο του 1917 οι Μπολσεβίκοι καθώς και η νεοανεγερθείσα Εργατική τάξη έδιωξε με κλωτσιές και μπουνιές από τα πανάκριβα σπίτια τους ,τους λάτσηδες και βαρδινογιάννηδες της εποχής. Πρέπει λοιπόν να χυθεί αίμα δυστηχώς, αν θέλουμε να λέμε ότι πρέπει να καταρεύσει η οικονομική χούντα που ζούμε.Το θέμα δεν είναι αν πρέπει να χυθεί αίμα η όχι αλλά ποιός θα το χύσει πρώτος…………………

    Πανουλίκος.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Σίγουρα θα χρειαστεί βια για να ανατραπεί το καθεστώς. Αλλά αν δεν είναι μαζικό το κίνημα η βια με τη μορφή των σπασιμάτων μόνο περισσότερη καταστολή συνεπάγεται

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Τα σχόλια, συχνά, αργούν να δημοσιευθούν γιατί πρέπει πρώτα να ελεγχθεί ότι δεν είναι υβριστικά ή διαφημιστικά (κανένας άλλος έλεγχος δεν γίνεται) και επειδή το blog δεν είναι η δουλειά μας, αλλά το "ψώνιο" μας, ελέγχονται μόνο μια φορά τη μέρα.