Τρίτη, 12 Απριλίου 2011

Άντε, μήπως σηκωθούμε λίγο ψηλότερα

Το τριήμερο φεστιβάλ μουσικής στην Κερατέα έστειλε ένα πολύ αισιόδοξο μήνυμα ότι υπάρχει τμήμα της τέχνης που αντιστέκεται και δίνει την ελπίδα ότι μπορεί να συμπαρασύρει και κόσμο που δεν αντιδρά. Η συμβολή της τέχνης σε κάθε κρίσιμη περίοδο ήταν σημαντική και η μέχρι στιγμής ισχνή παρουσίας της στην παρούσα κρίση ήταν δυσάρεστο γεγονός. Αναλυτικά το ρεπορτάζ της Ελευθεροτυπίας για το φεστιβάλ.

Ήταν δίχως άλλο το μικρό Woodstock της Κερατέας. Ξεκίνησε Παρασκευή μεσημέρι και τελείωσε Δευτέρα ξημερώματα. Στις τρεις αυτές ημέρες, στο μεγαλύτερο φεστιβάλ αντίστασης στα ελληνικά χρονικά, γεννήθηκε η ιδέα τής «κάθε Κερατέας».

Εάν ήταν να συνοψίσουμε σε λίγες λέξεις το απόσταγμα των όσων ειπώθηκαν από τους εκατοντάδες καλλιτέχνες, αυτές θα ήταν «η υπόθεση της Κερατέας είναι υπόθεση όλων μας».

Νωρίς την Παρασκευή, οι τελευταίες πρόκες καρφώθηκαν. Το μεσημέρι τα μεγάφωνα ανήγγειλαν πως το Φεστιβάλ Τέχνης και Αντίστασης ξεκινάει και αργά το βράδυ δεν έπεφτε καρφίτσα. Περισσότεροι από 30 χιλιάδες άνθρωποι πέρασαν και τις τρεις μέρες του φεστιβάλ, τη διοργάνωση του οποίου είχε αναλάβει η Συντονιστική Επιτροπή Αγώνα κατά του ΧΥΤΑ.

Τα βράδια, για πρώτη φορά, οι φωτιές στη λεωφόρο Λαυρίου δεν ζέσταιναν μόνο τους κατοίκους της Κερατέας, αλλά και τους χιλιάδες επισκέπτες. Γύρω από κάθε εστία φωτιάς μέσα στα καταπράσινα λιβάδια, και μια μεγάλη παρέα που τραγουδούσε. Οι πιο θαρραλέοι πηδούσαν πάνω από τις φλόγες, αρκετοί έκαναν «ζογκλερικά». Σε πολλά σημεία υπήρχαν αντίσκηνα, χημικές τουαλέτες και αρκετοί κοιμήθηκαν μέχρι και στα αυτοκίνητά τους.

«Συγκλονιστικό έπος»

Το Σάββατο στα οδοφράγματα, καλεσμένος του Δήμου Λαυρεωτικής, έφτασε ο Μίκης Θεοδωράκης και οι κάτοικοι τον αγκάλιασαν. Οπως τους είπε, «αυτό που γίνεται είναι ένα συγκλονιστικό έπος. Η Κερατέα πρέπει να γίνει σύμβολο. Πότε θα γίνει μυθιστόρημα αυτό το πράγμα;» αναρωτήθηκε. «Κλείστε την τηλεόραση, είμαστε ζωντανοί», φώναζαν οι σαλτιμπάγκοι που χάρισαν στιγμές γέλιου.

Στους ίδιους δρόμους που τόσους μήνες τώρα μόνο βία έχουν ζήσει. Αργότερα, στην παράσταση του Καραγκιόζη, ο Παπουτσή Αγάς έλεγε με υποτακτικό τόνο: «Πασά μου, η αιτία του κακού είναι μία. Ο Καραγκιόζης, που μένει σε αυτήν εδώ την παράγκα και σε όλη τη συνοικία που θέλουμε να κάνουμε το ΧΥΤΑ. Αυτός έχει μαζέψει όλους τους φίλους του και δεν μπορούμε να κάνουμε τη δουλειά μας. Αυτός είναι που πρέπει να συλλάβουμε».

Και ενώ τα φώτα του «πασά» -οι προβολείς συγκεκριμένα- φαίνονταν στο βάθος, πάνω στο λόφο του Οβριόκαστρου, εκεί ακριβώς που έχει χωροθετηθεί να γίνει η χωματερή, η προσοχή όλων ήταν στραμμένη στο πρόσωπο του Μανώλη Γλέζου. Με ένα αυτοκόλλητο κολλημένο στο σακάκι του που έγραφε «Οχι ΧΥΤΑ στη Λαυρεωτική» είπε πως «η Κερατέα είναι υπόθεση ολόκληρου του ελληνικού λαού».

«Δίνετε έναν αγώνα όχι μόνο για εσάς, αλλά και για εμάς», «Νομίζω ότι μπορεί να ξυπνήσει όλη την Ελλάδα», «Αλληλεγγύη σε κάθε Κερατέα»«, «Αμα κερδίσετε εσείς θα σωθούμε εμείς», «Ολα για την Κερατέα», «Ολη η Ελλάδα να γίνει Κερατέα», «Με τη νίκη», ήταν μόνο κάποια από τα πολλά συνθήματα που φώναζαν οι καλλιτέχνες πάνω στο πάλκο. Μεταξύ αυτών: Αγγελάκας, Magic de Spell, Παυλίδης, Electric Litany, Βασιλάτος, Ρόδες, Πουλικάκος, Active Member, Locomondo, Μπαλάφας, Μουζουράκης, Πασχαλίδης, Γραμμένος, Deus Χ Machina. Μεταξύ του καθαρά μουσικού μέρους της εκδήλωσης υπήρχαν και πολλά θεατρικά δρώμενα. Πολλές επίσης ήταν οι συλλογικότητες και τα κινήματα από όλη τη χώρα. *

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Τα σχόλια, συχνά, αργούν να δημοσιευθούν γιατί πρέπει πρώτα να ελεγχθεί ότι δεν είναι υβριστικά ή διαφημιστικά (κανένας άλλος έλεγχος δεν γίνεται) και επειδή το blog δεν είναι η δουλειά μας, αλλά το "ψώνιο" μας, ελέγχονται μόνο μια φορά τη μέρα.