Πέμπτη, 10 Φεβρουαρίου 2011

Καλύτερα δεν μπορούσε να τα γράψει

Αναδημοσιεύουμε από την Ελευθεροτυπία το κείμενο του Στάθη για το δελτίο ειδήσεων του Mega.

Η «πόλις» έχει αρχίσει να κόβεται στα δύο. Μας μιλούν πλέον σαν να είμαστε δούλοι -θέλουν «συμβάσεις μιας ημέρας», «απολύσεις χωρίς αποζημιώσεις», θέλουν τις κόρες μας στο χαρέμι τους, τους γιους μας στη δούλεψή τους, γιουσουφάκια.

Αυτοί που λήστεψαν τη χώρα, αυτοί που έβγαλαν τα λεφτά τους στο εξωτερικό, θέλουν τώρα με εργαλείο την ακροδεξιά κατοχική κυβέρνηση Παπανδρέου να έχουν να διαθέτουν και να κατέχουν ανθρώπους των 500 Ευρώ.

Μας μιλούν με φερέφωνα (όπως άλλοτε με τα κατοχικά μεγάφωνα) τους καθεστωτικούς δημοσιογράφους.

Η «πόλις» κόβεται στα δύο, το παρακάτω κείμενο δεν είναι επί προσωπικού. Είναι περί του επερχόμενου εκφασισμού...

Τι Τρόμος είναι αυτός;!

Το κεντρικό δελτίο ειδήσεων του Μέγκα.

Τι οργουελικός εφιάλτης!

Σαν τα κοράκια παραμονεύουν οι δύο απ΄ τους παρουσιαστές, η κυρία Τρέμη και ο κ. Πρετεντέρης

να αρπάξουν απ΄ το στόμα του καλεσμένου τους, όταν δεν είναι φιλοκυβερνητικός, την κουβέντα του, να την δαγκώσουν

να την διαστρέψουν, να την ανασκολοπίσουν

και να του τη δώσουν πίσω να την φάει, να τού κάτσει στον λαιμό, να πνιγεί, να σκάσει -και

αυτό το λένε διάλογο, ενημέρωση, ειδήσεις.

*****

Τι οργουελικός τρόμος είναι αυτός! Αυτό το φρικτό δίδυμο δεν επιτίθεται με μένος ταλιμπάν εναντίον των στόχων του μόνον με το (απύλωτο, ιταμό και υπερφίαλο) στόμα του, αλλά

με όλην τη γλώσσα του σώματός του να κορυβαντιά, να ωρύεται, να σκούζει, να προσβάλλει, να ειρωνεύεται -είναι αυτό ειδήσεις; έστω σχόλιο μέσα στις ειδήσεις; είναι άποψη;

Οχι, είναι τρομοκρατία! Είναι προπαγάνδα! Είναι κουστουμάτος ταλιμπανισμός, είναι φασισμός,

είναι, ακόμα χειρότερα, εθισμός των θεατών στον φασισμό.

...................................

Τίποτα απ΄ όσα γίνονται σε αυτό το δελτίο δεν έχει σχέση με τη δημοσιογραφική δεοντολογία, ρωτάνε και απαντάνε οι ίδιοι,

διακόπτουν όποιον γουστάρουν

και το στόμα τους στάζει μέλι μόνον μπροστά στους κυβερνητικούς και τους φίλους τους. Αλλά, το πιο θλιβερό είναι όταν για «ξεκάρφωμα» οι δύο αυτοί παρουσιαστές (των οποίων, τουλάχιστον η ταπεινότης μου δεν είναι συνάδελφος) κάνουν τάχα ζόρικες ερωτήσεις στους υπουργούς, ανάλογες

με εκείνες που θα έκαναν δουλικά στους αφεντάδες τους σε άλλες εποχές.

Δεν ξέρω αν λέει αλήθεια η AGB ή η Πωστηλέν τώρα, για τη θεαματικότητα αυτού του δελτίου, ούτε με νοιάζει αν είναι πρώτο ή έσχατο. Με νοιάζει ότι είναι όνειδος για τη δημοσιογραφία, πληγή για τη δημοκρατία, ντροπή για την πολιτική.

Ούτε απορώ με τους πολιτικούς που πάνε και προσκυνάνε τα ξόανα της τηλεοπτικής τυραννίδας στην πιο απεχθή τους μορφή, αμφισβητώ όμως ότι οι πολίτες δεν αισθάνονται έστω κι απ΄ τον καναπέ τους τον κίνδυνο που πηγάζει απ΄ αυτήν την τηλεοπτική χούντα -αυτό

το διαρκές εξουσιαστικό ξεσάλωμα

του πρασινοφρουρισμού. Αυτής της ανωφελούς γλίτσας που σπαράζει τη χώρα παραπάνω από δυο δεκαετίες τώρα.

Αυτός ο συνδυασμός γκαιμπελισμού και σταλινισμού παντός καιρού, όστις υποστήριξε υπό την δορά του εκσυγχρονισμού με τον πιο καθωσπρεπίστικο τρόπο ό,τι πιο αισχρό μάς έχει συμβεί τα τελευταία χρόνια, απ΄ το άγος του Χρηματιστηρίου έως την αποκοπή των μισθών και τις επιχειρησιακές ή ατομικές συμβάσεις,

αυτός ο συνδυασμός, καλά οχυρωμένος από αφεντικά, χορηγούς, διαφημιστές, τραπεζίτες και συν-ένοχους δημοσιογράφους, έχει βλάψει τον λαό και το πολίτευμα περισσότερο απ΄ όσον έβλαψε η μαύρη πανώλης το Λονδίνο και τις τρεις φορές που το επισκέφθηκε.

Η ενημέρωση είναι δικαίωμα του λαού.

Το δελτίο του Μέγκα και τα άλλα δελτία όπως αυτό δεν ενημερώνουν τον λαό, τον στραβώνουν, τον αιχμαλωτίζουν, τον χειραγωγούν.

Βγαίνουν στον αέρα, που είναι περιουσία του λαού, μόνο και μόνο για να τον τρομοκρατήσουν, για να τον κάνουν να κάθεται σούζα,

οι σταθμοί αυτοί είναι η μαύρη χειρ και η σιδερένια φτέρνα των διαπλεκόμενων - είναι εχθροί του λαού με περικεφαλαία.

Την περικεφαλαία της οίησης, του (ραγιάδικου) θράσους, του κυνισμού, του αμοραλισμού, της αναισχυντίας, της αγένειας - με έναν λόγο: μιλάνε στον λαό σαν να μιλούν σε κατσαρίδες...

Ντροπή!

3 σχόλια:

  1. Το κειμενο αυτο εκφραζει απολυτα οχι μονο εμενα αλλα και την συντριπτικη πλειοψηφια των ανθρωπων που συνομιλω και που ακουω τις αποψεις τους, σε καθημερινη βαση. Το θεμα ειναι, εμεις σαν πολιτες τι κανουμε; Μας οδηγουν σαν προβατα σε ομαδικη σφαγη και δεν υπαρχει η παραμικρη αντιδραση. Που ειναι ο υπερηφανος Ελληνικος λαος; Δεν ημαστε ουτε σαν τους Τυνησιους ουτε σαν τους Αιγυπτιους ουτε σαν τους Αλβανους. Εγκληματουν εις βαρος μας και μενουμε απαθεις.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Υπερήφανος ο ελληνικός λαός στο σύνολό του δεν ήταν ποτέ. Πάντοτε υπήρχε μια υπερήφανη μερίδα που δεν ήταν πάντα πλειοψηφική. Πιστεύω ότι και σήμερα υπάρχει ένα μεγάλο (μειοψηφικό ωστόσο) τμήμα του ελληνικού λαού που δρα, αντιστέκεται και ψάχνει τρόπους να εκφραστεί. Το κίνημα της άρνησης πληρωμών στα διόδια και στα ΜΜΜ είναι μια ένδειξη. Δυστυχώς, η ξεπουλημένη ηγεσία της ΓΣΕΕ δεν δίνει τη διέξοδο στην πιο οργανωμένη έκφραση. Ωστόσο, θεωρώ ότι πλησιάζει η ώρα να αποκτήσει και η Αθήνα πλατεία Ταχριρ.....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Δυστυχώς έχουν καταφέρει ένα πολύ μεγάλο τμήμα του κόσμου να θεωρεί τον εαυτό του συνυπεύθυνο της κατάστασης. Οι ρήσεις του Πάγκαλου που κάθε τόσο προκαλεί δεν λέγονται τυχαία. Μπορεί οι περισσότεροι να τον βρίζουν καταφέρνει ωστόσο να σπέρνει το μικρόβιο της συνευθύνης. Ταυτόχρονα είναι γεγονός ότι δεν είναι μεγάλο το κομμάτι του ελληνικού λαού που αντιλαμβάνεται την επίθεση που δεχόμαστε από την αστική τάξη. Οι περισσότεροι δεν αντιλαμβάνονται ότι ο Πρετεντέρης, Τρέμη, Παπαδημητρίου και ο Πορτοσάλτε απλά παίζουν το παιχνίδι των αφεντικών τους. Δεν είναι δυνατόν να μένουμε στην αθλιότητα του Πρετεντέρη και να μη βλέπουμε πίσω του το Μπόμπολα που βάζει το χέρι του στην τσέπη μας. Δεν είναι δυνατόν να βρίζουμε τον Πορτοσάλτε και η οργή μας να εξαντλείτε σε αυτόν και όχι στον Αλαφούζο που όπως όλοι οι εφοπ-ληστές στοχεύει στην όλο και μεγαλύτερη εκμετάλλευση της εργατικής τάξης.
    Όσο για τον υπερήφανο ελληνικό λαό κρατάω μικρό κοφίνι. Δυστυχώς, λίγοι είναι αυτοί που διατηρούν τη σημαία της υπερηφάνειας ψηλά. Οι περισσότεροι την έχουν υποστείλει εδώ και καιρό.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Τα σχόλια, συχνά, αργούν να δημοσιευθούν γιατί πρέπει πρώτα να ελεγχθεί ότι δεν είναι υβριστικά ή διαφημιστικά (κανένας άλλος έλεγχος δεν γίνεται) και επειδή το blog δεν είναι η δουλειά μας, αλλά το "ψώνιο" μας, ελέγχονται μόνο μια φορά τη μέρα.